Ik

Wie ben ik?
Waar hoor ik?
En ben ik nog die,
Zonder dat ik ben,
Daar waar ik hoor te zijn?

Geef elke dag de kans de mooiste van je leven te worden

Ken je die momenten, dat je ’s ochtends wakker wordt en dat je de nieuwe dag inademt? De dagen dat je niet kunt wachten op wat er komen gaat? Of wanneer je buiten wandelt.. Een nieuwe zomerdag tegemoet en de lucht ruikt nog zo nieuw en zo vol van verwachtingen en kansen? Het zijn de dagen waarop je alles inademt wat om je heen is en je tegen jezelf zegt: ‘Onthoudt dit moment, bewaar het in je hart, zodat het je kan beschermen en verwarmen op momenten wanneer het even tegenzit’ en vervolgens uitademt en met een tevreden gevoel verder wandelt..

Schets de kans van de dag van vandaag eens, of schets eens een moment waarop het voelt dat de wereld aan je voeten ligt. Waarop het lijkt dat alles en iedereen even in de goede richting wandelt, waarop dingen meezitten in plaats van tegen. Dat de zon je wekt en de vogels je begroeten. Hoe zou je het vinden, als je elke ochtend de dag kon verwelkomen met een glimlach, omdat je wist dat er kansen waren. Sommige mensen zullen je vertellen dat het onmogelijk is, om je altijd zo te voelen. Om elke ochtend maar op te staan met een overweldigend gevoel van vreugde. Maar waarom zou jij je dat laten vertellen? Jij laat je nooit vertellen hoe je je wel of niet moet voelen, of wat je wel of niet moet zeggen.

Hoe zou je het vinden om wakker te worden met een kriebel van spanning en opwinding, voor dat wat er komen gaat? Zou het je motiveren, zou je het aankunnen? Natuurlijk zijn er dagen waarop dit gevoel onhaalbaar is. Dagen waarin deze gevoelens geen kans van slagen hebben. Maar waarom zouden we het niet gewoon proberen, op de dagen dat het wel kan? Op de dagen dat er een gewone dag voor de deur staat, dat de hemel opnieuw een stukje open gaat en de warmte van de dag je wil omhelzen?

Er zullen ook mensen zijn die je vertellen dat het een onbereikbaar doel is, omdat ze al veel tegenslagen hebben moeten verwerken. Toch zou zo’n wonderlijk begin van de dag, ook verschil kunnen maken in het leven van die mensen. We kunnen geen zorgen wegnemen, maar wel mensen meedragen in ons hart. Je kunt wel iets van jou geluk delen met mensen die het nodig hebben.  En waarom zou je niet iets van het verdriet van jou naaste willen dragen? Waarom zou je niet iets willen leren van het verdriet? Door het dragen van andermans verdriet, komen we ook dichter bij het geluk van onszelf. Maar ook van de ander. We kunnen elkaar meedragen in ons hart, maar niet voelen wat de ander voelt. Waarom zouden we deze gedachte, niet elke dag de kans geven?

Geluksdag

Soms
Tikt de klok
Wel op het juiste moment.

Soms
Vallen de puzzelstukjes
Wel op hun plaats.

En heel soms
Stroomt het geluk
Je van alle kanten toe.

En dat mag
Als je het maar voelt
Binnenin.

Het ezelsbruggetje

Ik weet de volgorde van de maanden,
Maar ik ken de maanden niet.
Ik onthoud ze niet,
De tijd is er niet.

En elk jaar en elke dag,
Neem ik mezelf voor de maanden te kennen.

Maar..
Door de dingen die gebeuren,
In de maanden op de dagen,
Leer ik de maanden kennen.
Door de door mij gemaakte herinneringen.

En elk jaar,
Komt er weer een maand bij,
En ik.. ik beloof mezelf,
Om ze nooit meer te vergeten.

Donker zonder licht

Waarom doven we niet
Voor één keer
Voor het besef van één donkere nacht
Alle lichten
Om zo onszelf
Te confronteren
Met het angstige
Van het diepe donker
Voor één keer
Om daarna
Weer verder te leven

Maar dan anders..

Een hoofd in de wolken

De wereld op zijn kop
Leven ondersteboven
Niets is wat het lijkt
Los van de grond.

Rustig adem halen
De zon is de maan
Niet dwalen maar zweven
Durf jij het aan?

Elke traan van verdriet, draag je mee.

Een litteken gaat dieper dan de huid.

Waardevolle wereld vol van verdriet

Als het tegenzit
Verloren en alleen
Besef dan
Voel dan
Waar het om draait
Bijzondere mensen zijn
Waardevol

Verlies iemand
Raak jezelf eens kwijt
Voel dan
Diep van binnen
Daar waar niemand bij kan
Dat jij
Een bijzonder mens
Nodig bent

Om dat jij
Als het tegenzit
Waarde hecht
Aan lieve
Troostende
Mooie
Woorden

Voel jezelf
Waardevol
Als jij een schouder
Mag zijn
Voor de tranen
Van een hart
Dat overstroomt
Van verdriet.

Don’t let the cold into your heart

She wears the miracle

If you blow gently,
Then you’ll blow,
Her cover away.

Then you’ll see,
All the tears,
She took from yesterday.

She tried to hide,
With tears in her eyes,
Because it won’t fade away.

If you blow gently,
Then you’ll feel,
What she wears today.

Donkere wereld

Het raakt me
Om te zien
Dat zij
De hoop
Is verloren

Dat het lichtje
Even
Niet meer schijnt
En haar ogen
Zich vullen met tranen

En als ze praat
Met een trillende stem
Dan voel ik
Haar verdriet
In mij.

Sneeuw

Normaal is de lucht gewoon de lucht.
Maar sneeuw valt niet uit de lucht.
Nee, sneeuw valt uit de hemel.

‘Mijn kind’

Kom maar
In mijn schaduw staan
Dan is de zon
Iets minder fel
En kun je strakjes
Verder gaan

Kom dan onder
Mijn vleugels vandaan
En durf zelf
Voorzichtig
In de felle zon
Te gaan staan.

Wikken en wegen

Twijfels
En
Onzekerheid
Zijn van
Elke tijd
Tijdloos
En
Zonder tijd
Is de
Twijfelachtige
Onzekerheid

Eenzaam

Soms denk jij
Met je hoofd
In de wolken
Zonder mij
Of ergens
Ver van hier
Heel hoog
Eindeloos ver
Maar droog
Het liefst onzichtbaar
Te denken
Aan de gedachten
Te piekeren
Over zorgen
Die niet kunnen wachten
Tot morgen